“Alles met actie vindt ze leuk”
Tycka is een Mechelse herder van twintig maanden, röntgenlaborant Marjolijn Gross heeft haar van een fokker. “Ze komt uit dezelfde bloedlijn als mijn vorige Mechelse herder, een heel chille hond. Maar Tycka is anders, een échte Mechelaar, een hond die altijd áán staat.”
![](https://diergeneeskunde.nl/wp-content/uploads/2024/07/Marjolijn-Gross-met-hond-Tycka-LR-1-740x492.jpg)
“Ik ben opgegroeid met honden en Tycka is al mijn derde herdershond, maar zij is zo pittig.” Tycka scant voortdurend met haar neus de omgeving. Bij een boswandeling houdt Marjolijn haar aan een lijn zodat ze er niet vandoor kan gaan of op konijnen gaat jagen.
Hondenschool
Marjolijn realiseert zich dat ze handvatten nodig heeft om het gedrag van Tycka de goede kant op te sturen. Ze gaat met haar naar een speciale hondenschool voor herdershonden, met de auto op een uur rijden vanaf haar huis. Daar leert ze hoe ze Tycka bij zich houdt en op welke manier haar hond energie kwijt kan.
Slalommen
“Tycka houdt er bijvoorbeeld van om oefeningen te doen; op een krukje staan, slalommen, balansspelletjes, over een muur springen. Eigenlijk alles met een beetje actie vindt ze heel leuk om te doen. Ook van detectie en speuren wordt ze erg blij. Tycka heeft daar echt aanleg voor en dat vind ik zo mooi om te zien.”
Liefde voor dieren
Sinds 2002 werkt Marjolijn in het dierenziekenhuis. “Ik heb eerst een aantal jaar als dierverzorger gewerkt, maar op een gegeven moment miste ik uitdaging in mijn werk. Toen de mogelijkheid kwam om mezelf te ontwikkelen tot röntgenlaborant, heb ik die kans meteen gegrepen. Inmiddels ben ik CT-specialist. In mijn werk kan ik mezelf steeds blijven ontwikkelen en dat is waarom ik hier al zo lang werk. En natuurlijk omdat ik heel veel liefde kwijt kan bij dieren.”
Tekst: Renske Belt | Foto: Bas Niemans
In de serie Dierbaar vertellen medewerkers van het Universitair Dierenziekenhuis over een dier dat voor hen bijzonder is. De foto’s in deze serie hangen in het Universitair Dierenziekenhuis.